Jak spojrzeć na minione miesiące z większą życzliwością i wyrozumiałością?
Koniec roku często skłania do podsumowań, porównywania się z innymi i oceniania własnych osiągnięć. Łatwo wtedy skupić się na niezrealizowanych planach i tym, co mogło pójść lepiej. Warto jednak spojrzeć na minione miesiące z większą życzliwością i dostrzec nie tylko sukcesy, ale także trudności, przez które udało nam się przejść. Kinga Piwowarska podpowiada, jak podsumować rok bez nadmiernej krytyki i z większym zrozumieniem dla samej siebie.
Wielkimi krokami zbliża się koniec roku. W mediach społecznościowych pojawiają się podsumowania, listy sukcesów i zdjęcia z miejsc, w których (podobno) właśnie powinnyśmy być. A co, jeśli nasz rok nie wyglądał jak pasmo spektakularnych osiągnięć i kolorowych kadrów rodem z Instagrama? Jeśli zamiast realizować kolejne cele, próbowałyśmy sklejać nasze życie z tego, co przynosił nam los, radząc sobie najlepiej, jak potrafiłyśmy, z kolejnymi wyzwaniami i zakrętami?
Obserwując historie przedstawiające najlepsze wersje naszych znajomych w mediach społecznościowych, łatwo wpaść w pułapkę myślenia, że skoro nasz rok wyglądał inaczej, to był niewiele wart. Mogą pojawić się myśli, że znowu za mało zrobiłyśmy, za mało się starałyśmy i nie wykorzystałyśmy swojego potencjału. A co najważniejsze, że w styczniu trzeba będzie wreszcie wziąć się w garść, spiąć się w sobie, zacisnąć zęby i zrobić coś sensownego ze swoim życiem!
Tylko czy naprawdę potrzebujemy kolejnej listy rzeczy do poprawienia na już?
Może zanim zaczniemy planować, warto zatrzymać się na chwilę i zobaczyć w tym wszystkim prawdziwą siebie. Spojrzeć na siebie z nowej, być może nieznanej perspektywy, oczami wspierającej przyjaciółki, a nie surowego krytyka gotowego wytknąć każde, nawet najmniejsze niedociągnięcie czy potknięcie. Zauważyć wszystko, przez co przeszłyśmy, co było trudne i wymagające, a także to, jak wspaniale sobie poradziłyśmy. Absolutnie nie zapraszam Cię teraz do nakładania maski amerykańskiego uśmiechu i wmawiania sobie, że wszystko było cudownie. Wręcz przeciwnie. Chcę zachęcić Cię do urealnienia sposobu, w jaki patrzysz na mijający rok, tak abyś mogła uczciwie go podsumować.
Dlaczego podczas podsumowania roku skupiamy się na porażkach?
Jako ludzie mamy skłonność do zauważania i zapamiętywania negatywnych informacji. To mechanizm, który miał znaczenie dla przetrwania naszego gatunku. W czasach prehistorycznych przeoczenie zagrożenia mogło nieść za sobą poważne konsekwencje nie tylko dla jednostki, ale również dla całej zbiorowości. Dlatego nasz mózg jest szczególnie wyczulony na błędy, zagrożenia i niedociągnięcia, przez co łatwo bagatelizujemy drobne sukcesy. Dziś ten sposób działania może sprawić, że podczas podsumowania roku szybciej przypomnimy sobie niezrealizowane cele, trudne rozmowy, porażki i rozczarowania niż codzienne sytuacje, w których wykazałyśmy się cierpliwością, odwagą czy odpowiedzialnością. Pomyśl o tym przez chwilę.
Czy naprawdę przez cały rok niczego nie zrobiłaś? A może zrobiłaś wiele rzeczy, których nie wpisałaś na listę osiągnięć, bo nie wyglądały wystarczająco imponująco?
Może opiekowałaś się kimś bliskim. Może przechodziłaś przez zmianę, której nie planowałaś. Może każdego dnia wstawałaś i wykonywałaś swoje obowiązki, choć wewnętrznie byłaś już bardzo zmęczona i jedyne, czego potrzebowałaś, to zwyczajnie się wyspać i mieć święty spokój. Może uczyłaś się stawiać granice, mówić „nie” albo prosić o pomoc. Te naprawdę głębokie i ważne osiągnięcia trudno jest ubrać w piękne kadry i pokazać na zdjęciu. Nie wszystko da się zmierzyć liczbą czy wynikiem zapisanym w tabeli.
Jak docenić siebie po trudnym roku?
Odporność psychiczna często kojarzy się z siłą, opanowaniem i umiejętnością szybkiego powrotu do działania. Czasem jednak największą oznaką odwagi i wewnętrznej siły jest przyznanie, że jest nam trudno, albo świadome wybranie odpoczynku, choć lista zadań nadal jest długa. Może nią być również podjęcie decyzji, by nie brać na siebie kolejnego zobowiązania. Nie zawsze mamy wpływ na to, co nas spotyka. Możemy jednak stopniowo rozpoznawać, co pomaga nam przejść przez trudne doświadczenia i wracać do równowagi.
Dlatego, kiedy myślisz o minionym roku, nie pytaj wyłącznie: „Co osiągnęłam?”.
Zapytaj również:
- Co było dla mnie trudne i jak przez to przeszłam?
- Czego potrzebowałam w tamtym czasie?
- Co mi pomogło, nawet jeśli była to tylko drobna rzecz?
- Jakie umiejętności, cechy lub zasoby wykorzystałam?
- Czego dowiedziałam się o sobie?
Daj sobie czas i przestrzeń na znalezienie odpowiedzi. Czasem najważniejszym odkryciem jest to, że w trudnej sytuacji potrafiłyśmy zrobić coś, czego wcześniej nie umiałyśmy.
Życzliwość wobec siebie. Dlaczego nie musisz zasługiwać na docenienie?
Wiele z nas nauczyło się, że uznanie należy się dopiero wtedy, gdy coś zrobimy. Kiedy osiągniemy cel, spełnimy oczekiwania, będziemy wystarczająco dobre, produktywne, pomocne i skuteczne. W takim podejściu łatwo przeoczyć siebie jako człowieka, który jakoś odnajduje się w tym wszystkim. A przecież życzliwość wobec siebie nie musi być nagrodą za osiągnięcia. Możesz uznać własny wysiłek, nawet jeśli efekt nie był taki, jakiego oczekiwałaś. Możesz dostrzec swoją odwagę, nawet jeśli nadal się boisz. Możesz docenić to, że zaczęłaś coś zmieniać, choć nie jesteś jeszcze w miejscu, w którym chciałabyś być. Celem tej zmiany perspektywy jest zaprzestanie patrzenia na siebie wyłącznie przez pryzmat braków.
Zastanów się: co chciałabyś powiedzieć sobie, gdybyś spojrzała na miniony rok oczami osoby, która Cię zna, rozumie i dobrze Ci życzy Co zauważyłaby w Tobie? Co uznałaby za ważne? Za co mogłaby Ci podziękować? Spróbuj powiedzieć to sobie samej.
Jak przygotować się na nowy rok bez nadmiernej presji?
Nie namawiam Cię do rezygnowania z planowania, snucia ambitnych wizji czy wprowadzania odważnych zmian. Cele, zarówno zawodowe, jak i osobiste, są ważne. Rozwój i stawanie się coraz lepszą wersją siebie, która wychodzi ze strefy komfortu i mimo ogromnego lęku oraz tysiąca obaw idzie do przodu, przynoszą ogromną satysfakcję. Jednak zanim zaczniesz tworzyć listę postanowień, poświęć czas na zauważenie, gdzie jesteś. Co przeżyłaś? Czego się nauczyłaś? Co już w sobie masz? I czego potrzebujesz, żeby kolejny rok był bardziej zgodny z Tobą?
Zauważ siebie dokładnie taką, jaka jesteś. Zarówno tę, która działała i osiągała swoje cele, jak i tę, która próbowała, uczyła się, zmieniała zdanie, szukała drogi, czasem się gubiła, a mimo to szła dalej. Bo nasza historia to nie tylko pasmo sukcesów i zrealizowanych celów. To także, a może przede wszystkim, opowieść o tym, jak kształtowały nas doświadczenia, które spotykałyśmy na swojej drodze. Nie dewaluuj i nie deprecjonuj tego, co było, aby zrobić miejsce na nowe. Wręcz przeciwnie. Zabierz ze sobą w kolejny rok wszystko, czego się nauczyłaś, zwłaszcza w tych bardzo wymagających momentach. Wzmocniona tymi doświadczeniami ruszaj dalej!
Autorka: Kinga Piwowarska – coach, trenerka odporności psychicznej, regulacji emocjonalnej i redukcji stresu, a także naturoterapeutka. Jest autorką podcastu „Esencjalnie”, w którym mówi o dobrostanie, odporności psychicznej, świadomym rozwoju oraz budowaniu życia i kariery na własnych zasadach. Napisała również książkę „Kobieta pełna blasku. Jak czerpać radość z życia na przekór wszystkiemu”. Wspiera kobiety w odkrywaniu własnych zasobów, budowaniu odporności psychicznej i podejmowaniu zmian w zgodzie z ich potrzebami i możliwościami.
Więcej informacji o działaniach Kingi znajdziesz na www.kingapiwowarska.pl
