Między starym a nowym życiem. Czego przeprowadzka do innego kraju nauczyła mnie o zaufaniu do zmian
Jak odnaleźć się w nowej rzeczywistości, gdy stare życie już się skończyło, a nowe dopiero się zaczyna? Przeprowadzka do innego kraju, zmiana pracy czy zakończenie związku mogą budzić lęk i niepewność. O tym, jak przejść przez trudny czas pomiędzy tym, co znane, a tym, co nieznane, zaufać sobie i otworzyć się na nowe możliwości, pisze coach Oksana Prokopchuk, która dziesięć lat temu rozpoczęła życie od nowa w Polsce.
Dziesięć lat temu stałam z rodziną na progu nowego życia. Za nami zostało wszystko, co znane: dom, język, przyjaciele, ulice, po których mogłam chodzić z zamkniętymi oczami. Przed nami była Polska – kraj, w którym nie znałam nikogo i nie wiedziałam, czy sobie poradzimy.
Najtrudniejszy nie był sam wyjazd. Najtrudniejsze okazało się to, co przyszło potem: czas, w którym stare życie już się skończyło, a nowe jeszcze się nie zaczęło. Dziś, jako coach, widzę, że właśnie w tym miejscu utyka najwięcej kobiet. Nie tylko tych, które zmieniają kraj. Także tych, które odchodzą z pracy, kończą związek albo po prostu czują, że dotychczasowe życie zrobiło się za ciasne.
Zmiana to nie skok, tylko przejście
Często myślimy o zmianie jak o jednym momencie: złożę wypowiedzenie, spakuję walizki, powiem „odchodzę”. Tymczasem każda duża zmiana ma trzy etapy.
Pożegnanie. Coś się kończy – nawet jeśli sama tego chciałaś. Razem ze starym życiem odchodzą przyzwyczajenia, role, część tożsamości.
Czas „pomiędzy”. Stare już nie działa, nowe jeszcze nie istnieje. To okres niepewności, chaosu i pytań bez odpowiedzi. Właśnie tu pojawia się najwięcej lęku i najsilniejsza pokusa, żeby wrócić.
Nowy początek. Powoli pojawiają się nowe nawyki, ludzie, poczucie, że znów stoisz na własnych nogach.
Kiedy to zrozumiałam, wiele się dla mnie zmieniło. Mój strach nie był dowodem, że popełniłam błąd. Był znakiem, że jestem w środku drogi. Czas „pomiędzy” nie jest porażką – to naturalna część każdej zmiany.
Jak przejść przez czas „pomiędzy”
1. Pożegnaj to, co zostawiasz. Nawet zmiana, której pragniesz, przynosi stratę. Pozwól sobie za starym życiem zatęsknić. Napisz list do tego, co się kończy, i podziękuj mu za to, co ci dało. Kiedy dajemy sobie prawo do smutku, łatwiej nam potem otworzyć się na nowe.
2. Odróżnij głos lęku od głosu intuicji. Lęk zwykle jest głośny i pośpieszny: krzyczy „uciekaj” albo „nie ruszaj się” i maluje czarne scenariusze. Intuicja jest cicha i spokojna, czasem tylko lekko ciągnie w jedną stronę. Kiedy pojawia się decyzja, zatrzymaj się i zapytaj: „Czy to mówi mój strach, czy moja mądrość?”.
3. Zabierz ze sobą swoje kotwice. Nie wszystko musi się zmienić. Twoje wartości, bliscy ludzie, drobne codzienne rytuały – poranna kawa, spacer, modlitwa, muzyka – mogą pójść z tobą. W nowym kraju to właśnie one dawały mi poczucie, że wciąż jestem sobą, choć wokół wszystko było obce.
4. Zaufaj przestrzeni. W czasie „pomiędzy” nie da się wszystkiego zaplanować. Można jednak zauważać, co się pojawia: życzliwego człowieka, nieoczekiwaną propozycję, drzwi, które same się uchylają. Zapisuj takie chwile. Z czasem zobaczysz, że nie jesteś w tej drodze sama i że życie odpowiada na twój ruch.
5. Znajdź ludzi, którzy są krok dalej. Kogoś, kto już przeszedł podobną drogę – kobietę po rozwodzie, inną kobietę po emigracji, kogoś, kto zmienił zawód. Ich historie są żywym dowodem, że po drugiej stronie zmiany naprawdę jest życie.
Trzy pytania na próg zmiany
W mojej pracy coachingowej nie mówię kobietom, co mają zrobić. Odpowiedzi są w nich. Pomagam je usłyszeć. Jeśli stoisz teraz na progu, usiądź w spokojnym miejscu i odpowiedz sobie na piśmie na trzy pytania:
- Co w moim życiu już się skończyło, choć jeszcze nie pozwoliłam sobie tego przyznać?
- Czego potrzebuję, żeby czuć się bezpiecznie, nawet gdy nie wiem, co będzie dalej?
- Kim chcę być po drugiej stronie tej zmiany – i co ta kobieta zrobiłaby dziś na moim miejscu?
Nie spiesz się z odpowiedziami. Czasem najważniejsze myśli przychodzą dopiero po kilku dniach.
Patrząc na swoje ostatnie dziesięć lat, wiem jedno: nie musiałam znać całej drogi. Wystarczyło, że zaufałam, że kolejny krok się pokaże. Zbudowałam tu nowe życie, własny biznes i znalazłam swoje powołanie. Nie dlatego, że się nie bałam, ale dlatego, że pozwoliłam sobie iść dalej razem ze strachem.
Nie musisz znać całej drogi
Czas „pomiędzy” bywa trudny, ale nie trwa wiecznie. To przestrzeń, w której rodzisz się nowa Ty – czas, kiedy z larwy powstaje motyl: wszystko rozpada się i układa na nowo. Twój lęk jest naturalny. Nie musisz się go pozbywać, żeby ruszyć. Wystarczy, że nie oddasz mu kierownicy.
Jeśli czujesz, że stoisz na progu zmiany i chcesz przejść przez nią z kimś u boku, zapraszam cię na bezpłatną, 30-minutową sesję zapoznawczą – online lub w moim gabinecie w Grudziądzu. Od trzech lat wspieram kobiety, które stoją przed dużymi zmianami – przeprowadzką, zmianą pracy, rozstaniem – w budowaniu zaufania do tego, co nieznane. Sama dziesięć lat temu zaczęłam życie od nowa w Polsce, gdzie zbudowałam własny biznes i odkryłam swoje powołanie.
Oksana Prokopchuk – certyfikowana coachka pracująca zgodnie ze standardami ICF oraz członkini ICF Global. Prowadzi gabinet PROXEDO w Grudziądzu, gdzie wspiera osoby, które chcą świadomie wprowadzać zmiany w życiu osobistym i zawodowym, pomaga im przełamywać wewnętrzne blokady, budować pewność siebie i przechodzić od planowania do działania. Szczególnie bliskim jej obszarem jest wsparcie kobiet po stracie ciąży, a przez dwa lata prowadziła grupy wsparcia dla kobiet po stracie. Jest również przedsiębiorczynią oraz prowadzi warsztaty i szkolenia z zakresu autoprezentacji, komunikacji i radzenia sobie z emocjami.
Więcej informacji o działaniach Oksany znajdziesz na Facebooku oraz na stronie proxedo-coach.lovable.app.
